Gisteren was ik voor het eerst van mijn leven in een Spa. Inclusief sauna's, aroma-baden, bubbelpools en sensatiedouches. En inclusief naaktheid, want zo hoort dat in een Spa.
Behalve op dinsdagen, tweemaal in de maand, want dan is er een badkleding-dag - voor alle mietjes die niet naakt willen.

Ok, ik vond het best wel een tikkie spannend hoor - naaktlopen doe je dan wel iedere dag (douche, slaap), maar dan zijn er niet heel veel andere mensen bij. Maar het nieuwtje was er vrij snel af en het Grote Ontspannen kon al snel beginnen.

Een sauna - da's op zich niet helemaal mijn ding - maar ik vond het ditmaal wel lekker. Beetje gek dat je in een badjas naar buiten moet lopen, terwijl het exact 0 graden is. Ook dat went.. net zoals je koude tenen.
Iets minder was een olijk gay-koppeltje dat dacht dat ze alleen in de sauna zat (stoom is a bitch) en wel heel intiem werden. Bij de derde kreun zijn we maar vertrokken. Hashtag ieuw.

Na vijf uur vonden we het wel weer welletjes, deden we nog een aroma-badje (kaneelgeur: alsof je IN een appeltaart ligt) en gingen we weer naar huis.
Een aanrader? Zeker. Elke maand? Neuh.
Ik heb nog wat foto's genomen, trouwens!

"Al in 1999", beweert Ikink al jaren. "No bluddie way", zeggen zijn gesprekspartners dan. En eerlijk is eerlijk: bewijs is er ook niet te vinden. Maar toch meent de olijke blogger dat hij zichzelf al zolang in de bloogoosfeer begeeft. Eerst met 'geenlog', want toen was het nog note done om een weblog te hebben, aangezien minstens 15 andere mensen dat al hadden. Daarna kwam luuk.ikink.org en vervolgens, op 4 augustus 2001, geenheld.nl.

Toen vond Ikink dat een geweldige naam voor een weblog, later bleek het een enorme ballast te zijn. Want ja, je moet toch telkens weer uitleggen waarom je uitgerekend Acda en de Munnik kiest als inspiratie voor je weblognaam. Ikink deed het altijd met enthousiasme, tegenwoordig met enige schaamte. Toch zijn er later mensen geweest die zich hebben laten inspireren door deze naam. De jury durft deze blogs niet bij naam te noemen, uit angst voor visueel-backchannel-geweld.

Door de jaren heen blogte of blogde Ikink over uiteenlopende onderwerpen. Qua schrijfstijl de middelmaat meestal niet overstijgend. Regelmatig grammaticale fouten en scheve zinnen. 
Onderwerpen die vaak aan bod kwamen? Zijn studie die wel erg lang duurde, hoevaak zijn weblog werd bezocht (fakking 30 keer!), piepklein nieuws, mensen met een gek kapsel, het gebrek aan inspiratie, muziek en het omkatten van zijn weblog.
Tegenwoordig schrijft de NRC.Next hele kranten vol met artikelen over hoe de krant wordt gemaakt. Ikink deed dat met geenheld al vele jaren.

De jury ziet geenheld.nl als de personificatie van middenmoot. Nooit een uitschieter.. nooit een echte blunder. Het is zoals honderduizenden weblogs zouden worden. Vertellen over het echte leven. Wat koop jij bij de supermarkt? Eet jij wel eens chips? Kan jij al omgaan met de euro? Nee? Ik ook niet? Help!?

Juist deze eigenschap heeft de jury doen beslissen de nominatie voor Blogger van het Decennium toe te kennen aan geenheld.nl
Al bijna tien jaar lang "een gewoonheid waar je bijna agressief van wordt."

Muziek ontdekken doe je natuurlijk allang niet meer via een weblog. Dat is hopeloos ouderwets. Waarom zou je ook, als je tegenwoordig kan liken en sharen op Facebook, kan pluggen op Twitter en kan luisteren op 22Tracks.

Toch lees ik nog dagelijks blogs die zich voornamelijk richten op muziek. FileUnder, Kicking the Habit, EHPO.
Via de website van het muziekblad NMA kwam ik terecht op de MySpace- (ha! jawel!) en BandCamp-pagina van een erg leuk bandje: Tennis! Extra gratis (zo zei men dat vroeger) tip van Luuk.

Woensdag worden voor de laatste keer de Dutch Bloggies uitgereikt. In mijn piekjaren - toen ik nog regelmatig stukjes schreef en toen er nog weinig weblogs waren - ben ik een aantal keren genomineerd. Nooit gewonnen, wat wel jammer is, want dan was die Wikipedia-pagina er vast veel sneller geweest.

Ik las zojuist dit krantenartikel over het evenement en dacht ineens: hoelang besta ik eigenlijk al? Met dit weblog dan, bedoel ik. Nou - dat is dus 10 jaar, op 4 augustus 2011.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik vaak op het punt heb gestaan om de stekker d'r uit te trekken, maar dan dacht ik altijd: waarom eigenlijk. De stukjes staan daar prima - ik schaam mij voor sommigen, anderen vind ik juist weer heel leuk. Het zijn d'r bijna drieduizend, een aardig overzicht van meer dan 1/3 van mijn leven.  

En hoewel ik tegenwoordig ook een ander blog heb, beleef ik toch nog steeds veel meer plezier aan het tikken van persoonlijke stukjes, op deze site. Misschien maar eens proberen dit blog een flinke slinger te geven, nu webloggen bijna dood is. Zou toch mooi zijn wanneer 'ie alive and kicking is op zijn verjaardag.

Ik heb gisteren de hele dag foto's genomen van mijn dag op werk bij BNN. Dit zijn ze.

Zoals je misschien weet (of eigenlijk: als je het niet weet, ga jezelf dan even heel erg schamen) maak ik elke week het programma Vier Zeven op Radio 1. Dat doe ik niet alleen, maar samen met de BNN University. Lieke, Saskia, Joost en Anne waren samen de eerste redactie. Omdat voor hen het leerjaar ophield, moest ik afscheid nemen van dit gezellig clubje mensen. In het nieuwe jaar zijn er 10 (!!) nieuwe mensen! 

En dus maakten we op 26 december nog 1 keer een programma.. BNN University 2010, het Afscheid. Met Lieke, Saskia, Joost, Anne en ook opper-leider van University Frank in de studio. Fillempie!