twente vandaag
Ooit, in 2003 en 2004 schreef ik voor Twente Vandaag. Dat was een regionale editie van de Telegraaf, in Twente, maar dat snap je. Hartstikke leuk werk en onzettend veel geleerd. Behalve grammatica natuurlijk.
Nu kwam ik plots op mijn PC een oud artikel tegen van mijzelf. Geschreven over een atletiek-loop in Nijverdal.. in 2004. Toen werkte ik er al een tijdje en had ik mij -blijkbaar- een gezellige schrijfstijl aangemeten. Even ontleden.
Al bij het binnenkomen van Nijverdal werd er een verontrustende mededeling meegegeven: 'vanwege de loop extra files.' En het stond dan ook weer muurvast in het toch al door verkeershinder geteisterde dorpje. Voor de echte Nijverdaller maakte het echter niets uit. Die zijn gewend aan lange files voor de deur (...)
Ik stond in die tijd regelmatig vast in Nijverdal.. en een sportartikel leek mij blijkbaar de ideale gelegenheid om dat nog maar eens te benadrukken.
Het was niet Marco Gielen die als eerste de finish van de tien Engelse mijlen aflegde. Keniaan 1194, woonachtig in het Belgische Mechelen, troefde de veelvuldig Nederlands kampioen af (...)
Blijkbaar wist ik de naam niet meer van de Keniaan en vond ik -en ook de hoofdredactie- het ook best om alleen zijn ren-nummer af te drukken. Sorry daarvoor, meneer 1194.
Meer dan negenhonderd deelnemers verschenen er aan de start, aangemoedigd door vele toeschouwers die langs het parcours de handen warmklapten.
Ik denk dat u wel weet van wie Harry Mullisch het vak heeft geleerd. Ontzettend mooi stukje proza.. je ziet de mensen gewoon al staan.. hoge hoed op, pruimtabak in de mond, en maar klappen met z'n allen voor 1194.
Conclusie.
Het was een mooi baantje, als sportredacteur van Twente Vandaag. En ik heb er wat aan gehad.. want ik weet tegenwoordig erg veel van vrouwenbasketbal, triathlon en korfbal. Ook geleerd: dat schrijven een vak is en dat veel van mijn oud collega's dat veel en veel beter kunnen.
Ps; het hele artikel staat hier onder...
Read More