Aug
25
Ik heb iets met Nienke?s. Dus mensen die Nienke heten.
De naam ?Nienke? heeft mij altijd enorm geboeid, en eigenlijk weet ik niet precies waarom mijn fascinatie voor deze personen zo groot is. Niet dat ik mensen die zo heten ga stalken, oh nee, helemaal niet. Ik ken, geloof ik, niet eens meer een Nienke, maar wie weet helpt dat wel bij het in stand houden van de mythe. De mythe, maar misschien is het ook wel waar, dat alle Nienkes geweldig zijn.
De boosdoener, toevallig ook een Nienke, was een vriendin van een vriendin van mij. In mijn jonge dagen (sprak de bok) was ??k ik een flierefladderende jongen, blonde haren wapperend in de wind, elke dag bezig met het perfectioneren van ?De Hut? ? een paar planken vakkundig aan elkaar gespijkerd en Donald Ducks op de grond. Aardappels poffen, dat gedoe.
Maar goed, ook ik werd op een gegeven moment ouder en begon (heel stiekem) al een beetje te denken aan meisjes. Op een gegeven moment waren
Peter en ik in de Milo om zoethout te kopen. Die vriendin van mij, die was daar ook. En ze had op haar beurt haar vriendin weer meegenomen. Ze kochten een Viva, ofzo.
Nienke was, zolang je dat al over een meisje kan zeggen, schit-te-rend. Blond, tikkie kleiner dan ik, nou ja, totale perfectie, zeg maar. Uiteraard is het never nooit iets geworden, maar dat gaf helemaal niet.
?Is het beter om alleen te verlangen naar jou. Dan te vertellen hoe het is, te verlangen naar jou?, vroeg een wijs P. de M. zich ooit af. Bij Nienke was het antwoord duidelijk.. eerste zin.
Overigens was ik niet de enige die haar een
"why do birds, sing when you?re near me"-meisje vond. Neen, Peter (ja, Peter, geef maar toe!), maar eigenlijk iedereen die ik kende en die Nienke weer kende was het met mij eens.
En toen is het begonnen. Zelfs nu komt Nienke nog wel eens ter sprake. Hoe zou het met haar zijn, hebben de jeugdpuistjes haar te pakken gekregen of heeft ze een maffe gothic-look aangenomen? Niemand weet het, maar toch hangt er nog steeds iets mysterieus om haar heen. En dat mysterieuze is doorgeslagen naar de andere Nienkes op deze aardbol. Telkens als ik de naam Nienke ergens hoor vallen, kijk ik om. Als ik Nienkes op het internet tegenkom, speur ik onbedoeld toch stiemen naar wat foto?s op de sites. Overigens zijn het meestal erg knappe meisjes, wat wel weer typisch is. Maar ze zijn nooit ?echte? Nienkes, zoals ik de ?echte? Nienke ken in mijn herinnering. Die komt noooooit meer teruhug. Snotter.