Sep
18
Nu de goedgezinde bacteriën de verkoudheid weer langzaam maar zeker uit mijn lichaam verdrijven wordt het weer tijd om die andere ziekte van me op te pakken. Platomania. De naam van een winkel, de naam van een
website, de naam van een ziekte waar ik sinds ik woonachtig ben in Zwolle aan lijdt. Het is een ziekte die niet door doktersite
dokterdokter als dusdanig wordt erkend, maar toch wel degelijk bij vele mensen aanwezig is. Symptomen: het niet langs cd-winkel Plato kunnen rijden zonder naar binnen te lopen en minimaal eens per week een cd kopen bij deze winkel. Bijwerkingen: geldgebrek en een uitgebreide cd-kast.
Zo heb ik de afgelopen twee weken de volgende plaatjes aangeschaft: So much for the city van The Thrills, That Great Lovesound van The Raveonettes, The Doors Best of en een cd van Felix da Housecat. Valt nog best mee, dat weet ik, maar voor een arme student als moi is dit dodelijk.
Het kost namelijk een hoop knaken, dat cd-shoppen, maar het is wel één van de leukste hobbys op deze aardkloot. Lekker cds kopen, naar huis gaan, muziekblad lezen en muziek luisteren. Puur genieten, zeggen ze wel eens.
Maar op een gegeven moment komt de klap. De klap die u ongetwijfeld wel eens mee heeft gemaakt. Je staat bij de kassa van een winkel, in dit geval de Plato. Je hebt net een kwartier zitten luisteren naar een cd en je bent er heilig van overtuigt dat dit de beste aankoop van het jaar gaat worden. Sterker nog, deze cd kan wel eens voor gaan komen in je beste cds allertijden en gaat wellicht gedraaid worden op je begrafenis. Oftewel: je bereidt je voor op de aankoop die je leven gaat veranderen. De verkoper propt het schijfje in een papieren tasje, je pinpas glijdt door de automaat en dan: onvoldoende krediet, of wat die banknazis dan ook op het display laten verschijnen. Je hoort ze lachen, die ABN-medewerkers, wanneer ze weer zon loser ontdekken die teveel cds heeft gekocht. Eigen schuld, dikke bult, zegt de engel op je linkerschouder. Jat hem! Jat hem, roept de engel op je rechterschouder. Je legt de cd op de balie, haalt adem en vertelt de verkoper het slechte nieuws. Met een ritueel gebaar haalt deze de disc weer uit het papieren tasje en stopt hem terug in het archief. Je druipt verslagen af.
Herkent u dit? Neem dan geen contact op met het Riagg of iets dergelijks. Ga sparen, eet enkel FEBO-voedsel en haal uw bier uit de koelkast van je huisgenoten. Snel daarna heb je weer geld en kan je weer je geliefde cds halen. Voor mij is die dag vandaag weer aangebroken. Ik heb money en ga het besteden. Plato, here I come!