Zo!
Jullie moeten het even een paar dagen zonder dit geweldige weplok doen. Ik ga namelijk fijn even een paar dagen op vakaansie. Gewoon even lekker een beetje fietsen (colletjes van de eerste cat.) en vrienden bezoeken. We gaan namelijk voor vier dagen (ma, di, wo, do en vr. weer terug) naar Duitsland. Daar waar ik vorig jaar gewerkt heb. Heb ontzettend veel zin om al die mensen weer eens terug te zien.
Verslag en foto’s volgen later! Tot snel!
‘Zullen we het doen?’
Weifelend stonden we voor de deuropening. Binnen zong Frans Bauer vanaf ceedee.
‘Ik heb eigenlijk helemaal geen zin meer’, zei iemand.
‘We moeten gewoon eens gaan’, zei een ander. ‘Anders kunnen we nooit zeggen: wij zijn er geweest.’
We gingen naar binnen. Na half uur konden we eindelijk een biertje bestellen. Best gezellig was het, al was ‘het volk’ en de muziek iets minder. Maar toch, we vermaakten ons.
Even naar de WC. Op het toilet even relativeren. ‘Dit nieuwe café in het plaatsje V. valt eigenlijk best me’, dacht ik. Ik verliet de WC.
‘Zo, heje de kots weer gelost’, sprak een enorme boer me toe. ‘Rennen’ dacht ik. ‘Rennen, weg van hier!’
We waren binnen een minuut vertrokken. Café’s in Twente zullen nooit ‘mijn ding’ worden.
Één van de beste DJ’s van het Nederlandse radiolandschap is niet meer. Of nou ja, misschien een beetje overdreven gezegd, maar hij is in ieder geval niet meer op de radio. Ik heb het over Menno Vroom, van wie ik al
eerder vertelde dat ik vaak dmv zijn stem s’nachts tot rust kwam. Kupku thee erbij, koekje, heerlijk. Echt veel fijner dan die schreeuwlelijkerds op andere stations. Vroom zat namelijk bij Radio 10FM, het station wat door de veiling van de frequenties gaat verdwijnen. Ok, het is nog niet zeker, maar een commercieel radiostation dat alleen een kabel- en een AM-frequentie heeft, bestaat niet zo heel lang. Al zijn er natuurlijk uitzonderingen.
Omdat radiomaken geld kost en dat er niet is wanneer er geen reclamegeld binnenkomt zijn er onlangs bij 10FM een aantal (lees: 25 ongeveer) mensen ontslagen. Waaronder dus topdjok Menno Vroom. Helaas, maar het is niet anders. Ik hoop maar dat hij gaat solliciteren bij Veronica 103FM. Of bij de NS als ‘vertragingen-voorlezer’. Nieuwslezer lijkt me ook wel wat voor hem. Als hij maar weer ‘on air’ komt!
Over
die weblogmeet. Ik weet niet of ik kom. Er hebben zich nu al 45 mensen aangemeld en het is pas op 6 september, dus er komen er nog veel meer bij. En van die 45 mensen ken ik er maar een paar, dus of het de moeite is dat ik langs kom..?
Nou, we zijn klaar hoor! En mooi dat het is geworden, echt schitterend. Pak even een papiertje uit uw printer en hou die heel dicht bij uw ogen. Sluit uw ogen voor 5 minuten en open ze dan plotseling. Die witte explosie die u dan ervaart heeft u altijd wanneer u mijn kamer betreedt. Echt geweldig. En dan te bedenken dat het vroeger (gistermorgen) nog een paarse kamer was! Paars! Alsof je leeft in een zuurstok, vreselijk was het. En nog slecht geschilderd ook. Daarnaast hing het afplaktape van twee jaar geleden nog aan het plafond. U begrijpt dat ik blij ben dat het nu (zo goed als) klaar is.
Rond acht uur gingen we weg. Half uurtje later eigenlijk, maar acht uur was het plan. Omdat ik nu (eventjes) bij mijn ouders in Twente bivakkeer had ik twee Twentse vriendjes (P. en Y.) zo ver gekregen dat zij mij zouden helpen. Logisch eigenlijk, want ik had Y. ook geholpen met het behangen van haar kamer. En P., die had toch niks beters te doen.
Rond een uurtje of tien aan de slag, met op de achtergrond het bepaalde radiostation. De jingles worden door mij nu steenvast meegezongen, catchy zijn ze. En het schoot op. Terwijl Y. zich ontfermde over de deur, die ook paars was, sausden P. en ik de muren. We hadden mazzel, want de extradekkende superwitte verf dekte meteen. En dat was maar goed ook, want anders hadden we er twee keer over moeten gaan, zoals een huisgenoot van me. Haar muren waren ook paars (welke mensen woonden hier!!?), maar wel zo donker dat ze 3 dagen bezig is geweest. Bij ons was dat niet. Rond 12 uur waren we ongeveer op de helft vonden we en een uurtje later zaten we fijn aan de patat met coolaa. In de tuin, die een enorme puinzooi is vanwege alle uit de kamers gegooide rommel. De geur van een verrotte slagroomtaart (sjit..) veranderende de tuin in een vuilnisbelt. Maar wel met tuinkabouters en een gezellig tafeltje.
Later gingen we weer aan de slag en rond een uurtje of vier was alles af. En mooi! Wit! Schitterend. De plinten zijn overigens niet wit, die hebben we crèmekleurig geschilderd. Net als de deur, die ook rode panelen heeft. Maar niet zomaar rood, nee, krijtverf rood. En dus heb ik nu een groot, rood, schoolbord op mijn deur! Geweldig gewoon. S’avonds veel alcoholica, TV Pictionary (een door mij verzonnen spel, later meer hierover..) en herinneringen over Duitsland, waar we vorig jaar zeven weken werkten. Rond een uurtje of drie s’nachts vielen we in slaap, om 10.00 uur weer wakker te worden in een stralend witte kamer. Schitterend! Of had ik dat al gezegd?
En dan is het nu tijd om mijn kamer een likkie verf te geven. Op noar Zwollie! Foto's en tekst volgen later.
Even een update-je betreffende de menubalk:
- linkjes toegevoegd + weggehaald
- 'radiolui' toegevoegd
- linkjes aangepast
Fijn hé.
Mijn eerste echte primeur vandaag in de krant. Toch iets om trots op te zijn, vooral wanneer je merkt dat
andere media je nieuws
overnemen. Morgen wellicht ook de
TC Tubantia, maar vandaag al RTV Oost. Die meldden het vandaag om 11:13:33, terwijl het bij ons al om 6.00 uur op de deurmat lag!
Twente Vandaag is nu eenmaal de beste krant van t'land. Plaatje:
Verder morgen in de krant: een interview met
Matijn Nijhuis (door collega Danny de Vries.. zo, die ook weer tevreden ;))
update, daggie loater
En kijkt u eens: TC Tubantia
opent ermee vandaag.. :)
Nieuw in weblogland:
Femster.nl
De nieuwste ontdekking van Walter Vandenb!
P.
* en ik zijn weer zwaar aan het fietsen geslagen. Zaterdag fietsten we al 20 kilometer over de Twentse wegen. Wat zeg ik, scheurden we over de Twentse wegen, want incluis enkele colletjes (viaducten) en kasseien (tegels) behaalden we toch een gemiddelde snelheid van 26 km/per uur. Drie kwartier dus, over twintig kilometer. Best snel dus. Kan sneller, vonden we vandaag, dus tijd om het te gaan verbeteren. Maar het moest ook zwaarder, want met de memorabele overwinning van Armstrong in ons achterhoofd (hoezé) waanden wij ons echte sterren. En natuurlijk gingen we lang niet zo hard de berg (tunneltje) af als Armstrong en haalden we bij lange na niet de snelheid die een peloton haalt op een rustige dag; wij vonden dat we snel gingen.
En, omdat wij mountainbikes hebben - die overigens ook nog eens stoer bij elkaar passen, maar dat terzijde.. - brachten we vandaag een bezoekje aan de Engbertsdijkvenen. Voor de mensen die niet weten wat dat is: stel u een bos voor met grote stukken open vlakte, water, muggen, mul zand en vieze dieren en u hebt de Engbertsdijkvenen. Ongeveer zo’n 7 kilometer van ons ouderlijk huis. Huizen.
En we scheurden, crosten en vlieghapten een eind weg. Overigens gingen we nog best hard ook, al moesten we vaak afremmen voor overstekend wild in de vorm van bejaarde wandelaars. Gaf allemaal niks, want zoals wij over de wegen manoeuvreerden, als een zonnetje, werkelijk waar. En we hanteerden onze bidon prima, dat kan ik u wel zeggen. Even dachten we de Coca-Cola- en Makelaars print die op de waterbus stond eraf en droomden van een echte US Postal en Euskatel-bidon. Voor mij US Postal, omdat ik de beste ‘renner’ ben van ons tweekoppig peloton. Eh. Niet, maar ach, het gaat steeds beter met mijn gebrekkige conditie.
Eenmaal thuis maakten we de balans op. 23 kilometer in 51 minuten. Sneller dus dan de eerste keer, met een gemiddelde snelheid van 27 kilometer per uur. Opmerkelijk, omdat we een veel zwaardere route hadden gekozen, met veel los zand en bosweggetjes. Is dit misschien het begin van een periode vol vooruitgang? Een periode die ons net zo goed maakt als onze ‘helden’ Armstrong, Ulrich en Mayo(naise, ha ha). Waarschijnlijk niet, maar het is wel een leuk gegeven. Morgen maar eens proberen of we dit kunnen verbeteren. Of in ieder geval dezelfde tijden kunnen rijden, da’s a; goed genoeg.
*
Wat een onzin eigenlijk, die beginletters, maar goed.. Wie is daar overhoofd ooit mee begonnen. Ik kan me ene Walter van den B. herinneren, u vast wel bekent. Volgens mij was hij het! De schobbejak.
Ik ga weer een poging wagen om de
nieuwste weplokmeeting bij te wonen. De afgelopen 500 meets heb ik moeten missen, dus misschien dat de 501ste keer scheepsrecht is. 23 augustus is de dag.
God, ik heb helemaal geen zin om te vertellen hoe het was in Nijmegen. Geen zin om te vertellen dat ik een slaapplaats had die midden in het centrum van Nijmegen lag en ik heb al helemaal geen zin om te vertellen dat het ontzettend gezellig was. Daarnaast lijkt het me ook niks om te vertellen van het megagrote dak waar we een ‘dakterras’ van hadden gemaakt en waar ook prima op gevoetbald kan worden. En dat we dat dak later nog gebruikt hebben als ultra-stille en zeer frisse slaapplaats is al helemaal het vermelden niet waard.
Even iets heel anders.
Dit nieuwtje over mijn radiostation, klopte niet helemaal. Was zelf natuurlijk ook een beetje ingesuft (door Nijmegen, ga ik lekker niks over vertellen) en wellicht had het woord ‘nieuwsbroef’ mijn aandacht moeten vangen. Maar ach, what’s the news, denk ik dan.
Overigens is er weinig nieuws over mijn radioavontuur. Ik moet dus in augustus twee dagen meelopen bij een bepaald station en daarna zien we wel. Waar wel nieuws over is, is mijn vakantie. Als alles goed gaat ben ik binnen nu en twee weken even een lekker weekje op de bonnefooi naar Deutschland. Daar waar ik vorig jaar gewerkt heb. Party dus! Maar eerst radio nu en morgen weer werken.
Wanneer ik weer wakker ben; vierdaagse nieuws...z..zzzzzzzzzzzz.
update: 20/07/03, 09.33, echt vanavond onlijn!!
Nee, het zit me niet echt mee, wat betreft het weer. Maandag, dinsdag en gisteren moest ik werken. Resultaat: ontzettend lekker weer, behalve gisteren, maar ook dat was een dag waarbij het fijner was om niet te werken dan wel. Mwoa, niks aan de hand, dacht ik vorige week nog. Die schade haal ik heus allemaal wel in wanneer ik vrij ben. Donderdag, vrijdag en zaterdag dus. Zondag moet ik weer werken. En wat denk je? Van alle dagen in de week zijn donderdag, vrijdag en zaterdag gewoon slecht! Te belachelijk voor woorden gewoon. En zondag, wanneer ik dus weer moet werken wordt het weer beter. Ik ga diegene die de wereld heeft gecreëerd aanklagen.
Nu eerst naar Zwolle. Ga even zoeken naar een fijne digitale videocamera (hebbe hebbe hebbe). Vanavond komen mijn ouders langs (iiiiiiie!) en morgenavond ga ik naar het eindfeest van de Nijmeegse 4-daagse. Even dus een paar dagen geenheld-free. Jullie ook een fijn pre-weekend!
"Mojo stapt wellicht uit Kink FM".
Ik snap niet dat die sukkols niet snappen dat er gewoon brood zit in dit station. Er is behoefte aan een station met een nieuw geluid!!!
Er is nieuws over Veronica (103FM). Volgens mij gaat dit een heul goed station worden!
#
Michiel Veenstra over Veronica 103FM.
#
Veronica zelf over het nieuwe stations en de DJ's.
#
Radio.nl over Veronica
#
En Radiofreak.
+
Volg de discussie op Radioforum.nl
Onduidelijk voor mij is nog of
Michiel Veenstra zelf nog in de nieuwe programmering wordt opgenomen. Zijn huidige programma stopt (al) op 1 augustus!
Vandaag gedownload en de hele avond gedraait: Wim Sonneveld - Het Dorp.
Waarom? Ach, had ik gewoon zin in.
Overigens feliciteer ik bij deze eventjes mijn 51-jarige vader (jonge God) en roep mijn broer op niet vergeten te bellen (doet 'ie meestal :) ).
Om de tijd een beetje te doden heb ik wat foto's gemaakt van hier uit de buurt.
Klik hier voor de volledige serie en in het groot.
1. Hoi collega's!
2. Nee, op de knop radio kunt u nog niet drukken. Later. Later.
3. Dawast.
Tsja, en daar zit je dan. Vrij van werk, een mooie zomeravond voor je en dus een geschikte aangelegenheid om eens fijn wat biertjes of andere frisfruitige drankjes naar binnen te werken met je vrienden. Eh, niet dus.
Laten we eens een greep nemen uit mijn vriendenbestand:
P. --> op vakantie.
Y. --> op vakantie.
R. --> op vakantie.
J. --> op vakantie.
S. --> op vakantie.
A. --> op vakantie.
C. --> op vakantie.
En zo kan ik nog wel eventjes doorgaan. Schandalig gewoon, dat iedereen mij zomaar in de steek laat. Gelukkig duurt deze ban-Luuk-actie niet al te lang, want vrijdag zijn de meeste mensen alweer terug. Dan ga ik lekker naar het eindfeest van de Nijmeegse 4-daagse. Zal mijn fotokameraatje wel meenemen.
En vanavond? Ik ga denk ik maar eens vroeg naar bed ga. Moet hem wel eerst even natsproeien, omdat het anders niet te doen is met die hitte. En als ik kan kiezen tussen soppen in mijn eigen zweet of soppen in verfrissend water dan kies ik toch voor het laatste.
Wanneer ik nu in zo'n 20 jaar geleden in Spanje was geboren, met ouders die de naam 'Beloki' droegen, was ik misschien wel gaan wielrennen. Ik was dan heel goed en reed vele jaren later mee in de Tour. Dan zou ik in een afdaling keihard naar beneden rijden en op 14 juli 2003
keihard zijn gevallen. Glad to be a Tukker, denk ik dan.
Vanaf vandaag: fotoseries uit Luuks leven. Geregeld upgedate. Vandaag:
Warsberg Werkvakantie 2002.
Remco Sikkema schrijft een
interessant stuk over link- en lijfloggen. U weet wel: schrijven over jezelf of het plaatsen van leuke internetsites. Remco denkt dat 'de Nederlandse linkdumper' een uitstervend ras is. Nergens in de wereld, zegt Sikkema, zijn er zoveel linkdumpers als hier in Nederland, maar toch.. Klopt ook wel zo'n beetje. Wanneer je vandaag (11-07-03) kijkt welke weploks via Nedstad
de meeste bezoekers krijgen zijn dat de linkdumpers. Pas op de 28ste plek vinden we een echte lifelogger (10e).
Logisch ook. Want wie leest er nu graag de beslommeringen van andere mensen. Lifeloglezers zijn rare mensen. Misschien wel vreemder dan de lifeloggers zelf. Maar toch. Linkdumpers hebben de populariteitsslag met de lifeloggers gewonnen. Is het eeuwenoude beroep van lifelogger aan het uitsterven? Of toch de linkdumper, zoals in het buitenland het geval is.
Ps: ik kom niet in de Nedstad-lijst voor, want heb geen Nedstad teller. Voor de geïnteresseerden: ik zou rond de 50ste plaats bungelen.
Naast mijn enorm aantrekkelijk uiterlijk, mijn zoetgevooisde stem en mijn vreselijk hoge IQ, heb ik nog een eigenschap die an sich vrij handig is. Ik ben namelijk nooit ziek. Nee, echt waar, ik kan me de laatste dag dat ik ziek op bed lag niet meer herinneren.
Natuurlijk heb ik wel eens dagen dat ik me niet helemaal kiplekker voel en dat soort dagen probeer ik dan ook ontzettend uit te buiten (“Ik ben ziek, mag ik een glaasje jus de oranje?”), maar echt ziek ben ik dan natuurlijk niet.
Overigens is het niet helemaal waar dat ik de laatste dag dat ik echt ziek was niet meer kan herinneren. Zo herinner ik me een enorme kater een aantal jaar geleden rond de kerstdagen. Ik zat in de derde klas van de HAVO en die klas was zwak uitgedrukt nogal een aso-klas. En dat betekent dus op een kerstfeestje veel drinken, sigaren en meisjes enzo. Nu was ik in die tijd (en nog steeds, vrees ik) nou niet bepaald iemand die eens even fijn met de groep gaat mee brallen. Soms onhandig, maar best een fijne eigenschap, vind ik zelf. Sigaren vond, en vind, ik vies en ik had op dat moment een meisje op wie ik ontzettend v’liefd was dus de sloerie schoolmeisjes liet ik ook maar voor wat het was. Blijft drinken over. Ook niet zoveel hoor, ik vond cola veel lekkerder. Eigenlijk dronk ik het liefste ijsthee, maar dat was in dat stomme boerencafé niet te krijgen. En, omdat ik niet constant aan de cola wilde zitten besloot ik maar wat biertjes weg te werken. Vier halve liters in totaal, voor de ervaren drinker niet veel, maar voor mij in die tijd sloeg het aan als vier flessen jenever. Met mazzel haalde ik mijn huis en ik kon de volgende morgen de vier halve liters in de WC voor de tweede maal begroeten.
Maar of je dat ziek kan noemen, neuh. De avond erop stond ik weer fijn op het volgende feestje (ik deed het wel wat rustiger aan..). Als ik wat verder in de tijd ga kom ik eigenlijk op mijn laatste ziekteherinnering. Ik zat in groep vijf en was net verhuisd van Hoogeveen naar Twente. Ik kende eigenlijk nog niet zoveel mensen en om dat te veranderen nodigde ik voor mijn verjaardag iedereen uit. Iedereen een kaartje gestuurd, alles geregeld enzo. Door mijn moeder, natuurlijk. Alleen bleek mijn broer een dag voor mijn feestje de waterpokken te hebben. En shit, die had ik nog niet gehad. En dus had ik een dag later ook de pukkels. Mooi balen, iedereen afgebeld en zeg maar doei met je feestje. Later is alles wel goed gekomen, maar toen vond ik het vreselijk.
Overigens heb ik iets met verjaardagsfeestjes. Om familiedagen gaat nog steeds het verhaal de ronde dat ik op mijn zesde verjaardag mijn pas gekregen trommeltje onderkotste. Of dit waar is weet ik niet.
Twee ziekteherinneringen. Niet veel, best prettig. Ik ga nu ergens een stuk ongelakt hout zoeken en even een half uurtje afkloppen.
Zo, geenheld.nl - de domeinnaam, is weer verlengd. Jullie zitten sowieso nog een jaar met mij opgescheept.
Duur eigenlijk. Wat ik allemaal voor jullie over heb!
Veel te lekker weer om te loggen vandaag. En daarnaast komen de meeste mensen toch niet, omdat ze met hun gat in de zon liggen. Of in Frankrijk. En gelijk hebben ze. Maar goed; voor de verstokte fan alsnog eens stukkie proza.
Ontzettend relaxt dagje gehad vandaag. Allereerst: gisteren hebben we een film gekeken op DVD.
Blow. Die had ik al eens gezien, maar ik, als filmkenner, heb hem aan andere mensen aangeraden en daarom heb ik hem dus voor de tweede keer gekeken. Dus wij die film koekeloeren, maar op een gegeven moment bleef dat kreng stilstaan. Bleek dat er allemaal krassen en vieze dubieuze vlekken op zaten. Probleempje dus. Gelukkig werkte hij na een hoop schoonmaakwerk weer als vanouds, maar natuurlijk hebben we dit vandaag wel even aangegeven bij de videotheek en we mochten een nieuwe film uitzoeken. Vooral ook, omdat we zeiden dat we de film niet konden bekijken. Dus. U spreekt met een rasechte crimineel, dank u.
Born Identity is dus de film van vanavond. Fijn de televee buiten neerzetten en dan met de voetjes op tafel naar de DVD koekeloeren. Schitterend.
Oja, mijn relaxte dag. Ik had vrij vandaag. Voor het eerst sinds een behoorlijke tijd dat ik echt helemaal niks te doen had. En dus besloot ik maar eens fijn uit te slapen. In mijn optiek betekent dat dus dat ik tot 12 uur in mijn bed blijf hangen alvorens ik een lekker douche neem en met een fijn (muziek)blad en een groot glas ijsthee in de tuin ga zitten.
En dat heb ik dus gedaan. De hele dag. Nou, ik ben nog even het dorp hier in gefietst, omdat ik nog ceedee’s nodig had (prijswinnaars en n. ze komen er an!) en een agenda. Die agenda kon ik overigens niet eens vinden. Ik heb altijd de dikke docentenagenda in spiraalvorm met de blauwe cover. Nu al drie jaar. Maar dit jaar issie nergens te vinden. Morgen maar eens naar Almelo toe om te kijken of ‘ie daar ergens ligt.
Nu weer de zon in. Als ik op het dak ga staan en dan mijn nek 45 graden buig kan ik hem nog net zien.
In de Twente Vandaag van eh.. vandaag staat een interview met Marisa. Ze is dj bij 3FM en komt oorspronkelijk uit Enschede. Enne, Marisa heeft ook
een website en twee trotse ouders!
Zonet deed mijn internetverbinding het niet. Maar na twee keer proberen liep hij weer als een zonnetje. Verder was het een beetje een
saaie brakke dag..
Op één of andere manier lijkt me
deze gast echt een enorme eikel. (tjek de historie enzo..)
Ok, de langverwachte update na de spannende cliffhanger van vanmiddag. Allereerst: ik ga de naam van het radiostation waar ik het over heb niet noemen. Dat doe ik om u te pesten en om het lot niet te tarten. Dat u het even weet. Verder is alles goed
. Ik had dus een gesprek gehad vrijdag, dat wist u. Ik zou hier deze week over worden teruggebeld en dat is dus vandaag gebeurd. Wat is het geval.
In augustus mag ik twee dagen meelopen. Ik mag dan en heel goed opletten en kijken, wat productiewerk doen (denk ik) en ook zelf de microfoon in hand nemen (figuurlijk, want dat ding hangt..). Ik moet dan de hoofdpunten van het nieuws doen en dat soort dingetjes. Leuk werk dus. Wanneer ik goed genoeg ben mag ik de twee weken daarna fulltime dit werk doen. Als invalbeurt, dat wel, want de normale medewerkers komen natuurlijk ook weer terug van hun welverdiende vakantie. Wanneer díe twee weken ook goed bevallen (ik denk nu wel heel erg vooruit, vind ik) gaan we zeg maar praten over een eigen programma. Zo’n beetje. Nou nu weet u toch al heel erg veel, vindt u niet?
Ik kan me voorstellen dat het vervelend is dat u de naam van het desbetreffende radiostation er niet bij weet, maar ach, aan de andere kant: de kans is redelijk groot dat u er wel eens naar luistert en dus hoort u me als het goed is binnenkort! En natuurlijk ga ik het radiostation hier ontzettend promoten wanneer er eenmaal echt duidelijkheid bestaat. Als dat er komt, natuurlijk.
Coming up next (heute abend): Smashing Booming Luuk Radio News!
(voel de cliffhanger, voel het! Voel het! Voel het!)
Heb geen zin in die weekagenda. Komt in de bak met slechte idee-en.
Ik heb u ongetwijfeld wel eens verteld over mijn enorme fascinatie voor de serie het A-Team. U weet wel; die schitterende serie uit de jaren tachtig over een winkel (meestal: tankstation of garage) of groep mensen die wordt afgeperst door een bullebak die het land wil gebruiken om iets met drugs te gaan doen. Ik weet het: het is een heel slechte serie, maar het trekt me gewoon. Andere mensen kiezen voor Goede Tijden Slechte Tijden, ik kies voor het A-Team. Jammer is alleen dat die laatste op een onmenselijke tijd wordt uitgezonden. Ten eerste weet niemand hoe laat de serie precies start en daarnaast is het vaak om een onmenselijke tijd zoals twee uur. ‘Valt toch wel mee’, zegt u? Ik bedoel s’nachts, jah. Asociaal, maar ja, je blijft toch wakker om te kijken naar de knotsgekke avonturen van Hannibal, Murdoch, BA en Face. Die laatste is overigens mijn grootste irritatiefactor. Met z’n stomme gestotter. Ik heb overigens ook een belachelijk grote hoeveelheid aan A-Team-kennis in mijn hoofd geprent. Echt waar, stel mij een willekeurige vraag over de vier helden en ik weet het. Bijvoorbeeld dat Amy (ooit lid van het A-Team) weg is gegaan met ruzie en dat Face eerst werd gespeeld door iemand anders (in de pilot) die weg moest, omdat hij niet in het A(cteur)-team lag.
Back to the point. Er is iets namelijk wat ik niet wist. Er zijn boeken geschreven over het A-team! Echt! Ik lieg niet. Vrijdag heb ik er één cadeau gekregen van een vriendin van me die het had gekocht voor zeventig euracent bij de plaatselijke tweedehands winkel. ‘Het A-Team slaat weer toe’ heet het boek, dat geschreven is door de onbekende Charles Heath. Ik ben nu op bladzijde twaalf en ben er nu al helemaal blij mee. De truttigheid en voorspelbaarheid is erg dichtbij. Daarnaast is het ook een aflevering (ehw, boek dus..) die ik nog niet kende. Ik ken namelijk alle 94 afleveringen uit mijn hoofd. Heb ze minimaal twee keer gezien.
Nou, het is nogal wat, wat ik hier zomaar tentoonstel. Mijn hele hebben en houwen gooi ik hier zomaar op straat zonder dat ik weet wat jullie er mee gaan doen. Ik neem het risico maar en vertrouw dat jullie dit zwaar bewaarde geheim (dat overigens niet zo zwaar bewaard is, omdat ik een A-team button op mijn muur heb hangen) niet verder vertellen. Maar u weet nu: wanneer er bij u of uw familieleden vragen zijn over de welbekende soldiers of fortune dan kunt u bij mij terecht. Fijn hé! Ow, u wilt weten wanneer er een film komt? Nou, dat weet niemand. Namen van Jim Carey (Murdoch), Mel Gibson (Hannibal), Mr T. (inderdaad wederom in de rol van B.A., want wie kan hem nou vervangen..) en Brad Pitt (Face) worden genoemd. Er zijn plannen, maar niks is concreet.
Wat een geweldige serie is het ook. Ik ga snel verder in mijn boek. Wanneer iemand andere boeken dan deze over het A-team heeft houd ik mij aanbevolen.
Jaja, de ceedees komen er aan, prijswinnaars en Nicole. Had even druk met dingen en zaken enzo. Komt a.s.a.p.
Oja:
1. radiogesprek ging goed.
2. Volgende week uitsluitsel
3. Vind het niet slim en fair om hier namen enzo te gaan noemen, vandaar. Maar volgende week hoort u alles!!
OH MY GOD!
Barry White is gewoon overleden! Ok, hij lag dan wel in het ziekenhuis vanwege een lang ziektebed, maar dat hij zou gaan overlijden had hij wel even kunnen zeggen, vind ik. Zucht, ik kan me nog goed herinneren. Eerste keer echt met een meisje samen, uit pure meligheid Barry White aan en van het één kwam eh.., nou ja... Vandaag klinkt in ieder geval het zuivere stemgeluid van Barry in geenheldland.
(ook: 3fm)
Nou, het schooljaar zit erop. En als ik er nog aan wil doen dan kan dat dus niet meer. Volgens mij zijn de laatste twee (her)tentamens wel aardig goed gegaan, met een beetje geluk heb ik ze allebei gehaald. En dus valt de schade in dit jaar nog best wel mee, ongeveer 36 punten van de 42 ofzo. Best aardig toch? En aangezien ik mijn P(ropedeuse) al heb gehaald is er helemaal niks aan de hand.
Nu moet ik even gaan kijken wanneer ik kan gaan werken voor de krant, want ik wil natuurlijk wel wat geld bijverdienen. Daarnaast is het werk gewoon leuk om te doen en ik leer er meer van dan school. Eigenlijk stopt mijn school dus niet, maar gaat het op een effectieve en veel leukere manier verder. Voor 4 weekjes ongeveer, want ook ik heb recht op een aantal weken vakantie. De laatste keer dat ik meer dan twee weken achtereen vakantie had is al een aantal jaar geleden. Meestal werk ik fijn de hele vakantie door; dan weer in een fabriek, vorig jaar op een vakantiepark en dit jaar dus op een redactie van een krant. Alleen wat minder dan vorig jaar. Ik verdien ook iets meer, dus ik kan het me permitteren.
Overigens ga ik dit jaar niet echt op vakantie. Net als vorig jaar overigens, maar toen waren we zes weken in het zonnige Duitsland aan het werk. Het vakantiegevoel was toen wel lichtelijk aanwezig. Heb er nog wel even over nagedacht om dit jaar weer daar te gaan werken, maar uiteindelijk toch maar niet gedaan. Elke vakantie iets anders is het welbekende motto! We gaan nog wel een paar dagen naar Duitsland toe om daar even te bivakkeren en feest te vieren met onze Duitse vrienden en vriendinnetjes. Zo kreeg ik laatst een fijne email van een Duits meisje die ik vorig jaar heb ontmoet:
“Du musst mir sofort schreiben, wenn ihr wieder in deutschland seit, ich würde euch gern mal wieder sehen!!! Ich hoffe, dass es euch genauso gut geht, wie mir. Wir haben super geiles wetter und ich werde langsam braun,mein praktikum macht mir großen spaß und ich freue mich auf den sommer! liebe grüße E.”
Zwijmel. Maar goed. Vakantie dus. Zo even mijn kamer opruimen, afwas doen en dan naar het woelige Nunspeet waar ik een etentje heb. Morgen komt Y. langs en gaan we fijn lunchen en bijkletsen en verder kan ik die dag eindelijk eens lekker uitslapen. Hoeréj! Vrijdag gesprek met het radiostation (verslag komt vrijdagmiddag of vrijdagavond) en zaterdag doe ik verslag voor de kraaaant van de Triatlon in Holten (verslag maandag in de .. eh .. krant dus). En naast al mijn bezigheden ga ik in de vakantie uiteraard weer ontzettend veel logwerk voor jullie verrichten!
We hebben de A, we hebben de F, we hebben de H, we hebben de A, we hebben de K, we hebben de E, we hebben de R, wat hebben we dan?
AFHAKER!
Hoereej, hoereej! Ik heb mijn nieuwe kamer betrokken. En daarmee komt onder andere een einde aan het leven in een kippenhok (figuurlijk) en een slopende werkrelatie met mijn makelaar (letterlijk). Gisteren is mijn voorgangster uit haar kamer gegaan. Onder het genot van een biertje hebben we toen fijn alle troep uit haar kamer gesleept. En dat was nog al wat, ik wist niet dat iemand zoveel troep kan verzamelen. Achterlijk gewoon. Om 19.00 uur waren we eindelijk klaar en hebben we emotioneel afscheid genomen (figuurlijk).
En dus moest ik weer aan de slag om al mijn spullen te verslepen naar de andere kamer. 10 meter, maar toch 4 deurposten verderop. Inderdaad, ons huis is krankzinnig ingericht. Op zich was dit natuurlijk geen probleem. Ondanks dat ik in mijn eentje was. Mijn spullen waren namelijk op één hand te tellen: kastje, kast, soort van wasmand/stoel, stoel en een computer. Ow, en een bedbank natuurlijk. En dat laatste was het probleem, want probeer maar eens een fijne bedbank door vier deurposten te tillen. En dat in een huis met gangetjes die net breed genoeg zijn om een bedbank door te laten. Ik ben er een half uur mee bezig geweest en naderhand was ik totaal uitgeput. Helemaal los. Waardoor ik wederom tot de conclusie kwam dat ik toch echt iets aan mijn conditie moet doen.
Toen ik de andere spulletjes ging halen bleek dat ik toch aardig was kalk van de muren had mee geschraapt. Oftewel; mijn bed zit nu onder de witte strepen. Toch ben ik volmaakt gelukkig. Mijn bed staat prima en mijn kamer is helemaal geweldig. Ik zit nog in dubio of ik foto’s online moet zetten, want dit moet u gewoon zien. Vooral het raam in mijn kamer is geweldig, mede, omdat er een vensterbank van 70 cm. breed in zit. Kussens erop en je hebt een tweede bank! Nu moet ik alleen nog twee kleine stoeltjes en een tafeltje. En schilderen, want de vorige bewoner was blijkbaar gestoord (figuurlijk) en had haar muren paars geschilderd. Ach, ik zal haar wel een beetje missen, al leek me de nieuwe bewoner ook wel aardig (letterlijk). Zij komt in de andere kamer die vrij komt en een jongen met rood haar (zeer letterlijk en figuurlijk ook) komt in mijn oude kamer(tje).
|
|
