Als jullie in een van de komende dagen (maandag 27 tot en met donderdag 30 augustus) behoefte hebben aan een flinke dosis Luuk dan moet ik jullie teleurstellen. Ik heb namelijk een 4-daagse introductie, genaamd Waltertje. Het schijnt hard te gaan daar dus mijn digitale camera neem ik niet mee. Een verslagje kun je vrijdag lezen. Hier. Op deze plek dus. Tot vrijdag, later!
Ps; ik ben al weer bezig met een nieuw layoutje. Wanneer Bob Pivot af heeft komt die online. Dat dus.

Voor mijn radio-uitzending liep ik nog even naar de C1000, in Delden. Het was namelijk 32 graden en een koel blikje cola of andere vloeibare stof gaat er dan wel in. Aangekomen bij de C1000, zo'n 50 meter lopen, liep het zweet me over mijn rug. Er stonden twee oude vrouwtjes ruzie te maken met een boom van een vent. Een soort Walter, alleen dan ook nog breed. En met tatoo's. Zo iemand waarover je altijd zegt dat je die niet graag in een donker wilt tegen komen. Ze hadden het over de hond die blij kwispelend in de open achterbak zat. De man wou de achterklep dicht doen, zodat hij even rustig een 'pakkie sjek' kon gaan halen. De vrouwen vonden dit 'moorddadig' en deden er alles aan om het te voorkomen. Is ook volslagen geschift natuurlijk. Een hond in de achterklep is al debiel, helemaal al wanneer het 30 graden is.
Maar de man had een verschrikkelijk goed excuus, volgens hem dan. De auto stond namelijk in de schaduw en niet in de zon. Toen hij dat zei ontploften de oude vrouwtjes helemaal en scholden de megaman uit voor eikel. Dat klinkt overigens behoorlijk vreemd uit de mond van een 80-jarige. De man keek eens om zich heen en besloot zich dan maar neer te leggen bij de mening van de oude vrouwtjes en maar buiten te wachten met de hond totdat zijn vrouw terug was met de sjek. "Zwoare sjek, Drum"- riep hij zijn vrouw nog achterna.

Ik heb een M&M in m'n keel. En hij zit muurvast. Het is geen hele M&M hoor, maar gewoon een scherfje ervan. Peter en ik zijn namelijk vandaag Almelo even ingedoken. Hij moest perse een mobiele telefoon hebben en na jaren zoeken heeft hij er eindelijk een gevonden. Een Siemens nog iets. Fl 300,- moest hij er voor op tafel leggen. Veel te veel natuurlijk, die van mij koste ooit 100 piek en doet het nog steeds. Maar ach, die van Peter is ook geschikt voor WAP, en ja, wie wil dat nou niet..

Wanneer je in Almelo bent moet je natuurlijk meteen even gaan Mekken. Ook wel 'naar de McDonalds gaan' genoemd. Alles ging goed vandaag, bij de Mac. Zo hadden we geen rij bij de kassa, warme patat en warme hamburgers. Alleen was de tafel een beetje vies, maar dat was ook snel opgelost. Na het eten wilden we vertrekken toen ik me ineens bedacht dat ik nog nooit een McFlurry had gehad. Peter was meteen laaiend enthousiast toen ik voorstelde om zo'n ijsje te halen. Met het grootste gemak toverde hij de namen van de ijsco's op tafel; Crunch, Kapootjinoo en M&M's. M&M's? Ja, zei Peet, M&M's. Dus Peter aansluiten achter de rij, die er nu wel stond en ik wachten op mijn eerste McFlurry. "Tom, van 2Birds vind dit ook lekker"- schreeuwde Peter de McFlurryfanaat vanuit de rij. Uhhu, knikte ik.

Een paar minuten later kwam Peter er aanlopen. Hij had twee kleine bekers in zijn hand. Toen hij mijn beker voor mij zette leek alles nog goed te gaan. Totdat ik in de beker keek. Wat een bagger. Alsof McDonalds het vet van de frituur in de bekers had gepropt. Peter viel meteen het bekertje aan met de veel te grote lepel. Het was smaak M&M's. Ik begon met eten en meteen voelde ik de M&M's scherven mijn keel binnendringen. Na 3 happen was ik er zat van, maar zette toch nog zo'n 5 happen door. Toen had ik het gehad met de McFlurry en dumpte hem in de prullenbak. Peter had zijn Flurry ondertussen helemaal verorberd en zat onder het ijs. Ik ondertussen was bezig met slikken. Steeds een beetje speeksel op laten komen en dan weer doorslikken was de beste remedie om de M&M's-scherven uit je keel te laten glijden.

En nu ben ik weer thuis en heb ik nog een klein scherfje in mijn keel zitten. En wat ik ook probeer, cola, ijsthee, water, niks helpt. Ik denk dat ik maar moet wachten totdat het scherfje vanzelf smelt. M&M's smelten trouwens niet in je hand, maar ook niet in je keel..

Hm. Vrije dag vandaag. Ik ga denk ik naar Enschede. Daar is nu de HOI-week en kan ik mooi eens een paar foto's gaan maken. Moet toch oefenen! Overigens heb ik zelf volgende week introductie, het heet Waltertje, vernoemd naar vandenb ;).

Ja, eindelijk. Ik was het goed zat, maar na 7 weken werken in de fabriek ben ik nu toch echt vrij. Nooit meer achter een pers staan. Nooit meer elke dag hetzelfde doen en helemaal nooit meer om half 10 gehaktballen. Hm, dat laatste is nog wel jammer..

Haha, ik maak niet vaak wat mee, maar ik vond wat ik vandaag mee maakte wel leuk! Vertellen? Ok;
Ik fietste na mijn werk over de weg naar huis. Bij de stoplichten stond ik te wachten en er kwam ineens naast mij een oud vrouwtje staan, in een rode Opel Golf. Het licht sprong op groen en het oude vrouwtje trapte het gaspedaal eens lekker in en scheurde als een echte Schumi Omi weg. Toen ze was gepasseerd zag ik plotseling de achterklep open staan. Niet met een touwtje ofzo, maar gewoon los, en hard klepperend op de achterbumper. De vrouw had het blijkbaar niet door, want ze kaggelde lekker door.

Na de stoplichten stak ik de straat over. Mag niet, maar doet iedereen, want anders moet je 4 stoplichten wachten. Ik fietste dus over de straat, toen ik een politieagent aan zag komen. Ik schonk er geen aandacht aan, want ik kwam tijdens deze actie wel vaker politie tegen en die deden er nooit wat aan. Maar deze had blijkbaar niks te doen en stopte met zijn motor voor mijn voeten.

De agent stond nog niet stil en ik was nog niet eens begonnen met balen toen hij de oude vrouw met haar Golf zag rijden. "Oh"- zei de agent, "Later!", en hij scheurde weg, achter de vrouw aan. Ik lachen, want een agent die 'later' zegt als hij wegrijd kom je niet vaak tegen. Ik besloot maar niet te wachten op de politieagent en reed verder. Een stukje verder zag ik hem staan, naast de oude vrouw die haar van geen kwaad bewust was. Ik wou nog zwaaien, maar deed het toch maar niet. Ben echt een mietje, als ik in Amsterdam had gewoont had ik gezwaaid. Of ik had de agent een klap verkocht..

Puck? Mag ik eens iets vragen hé; ik wil je graag in mijn favorietenlijstje zetten, maar ik vind het lettertype dat je gebruikt ook heel leuk. Dus wil ik het volgende doen: je lettertype (tahoma) overnemen en dan je heel subtiel in mijn favorietenlijstje zetten (omdat je dat verdiend). Dus je staat nu in mijn lijstje omdat je leuk schrijft en omdat ik even moet slijmen, voor dat lettertypegedoe. Ben je niet heel boos?
En Puck, nog iets hé; is Puck je echte naam? Zo ja, wat een toffe naam, zo nee, tof bedacht.

Mag ik je Puckie noemen? Of Puckje?

[update] - dan noem ik je Puckie, das grappig.

De foto's aan de zijkant zijn geen foto's meer maar zinnetjes. Dat scheelt een stuk aan laadtijd, maar zo kan je toch mijn oh zo fantastische foto's bekijken ;).

M'n broer zit op een universiteit. Welke doet er niet toe. En daar hebben ze een zeer vreemd systeem, waar ik me behoorlijk aan kan ergeren. Het geeft namelijk te maken met vrouwenemancipatie. Niet dat ik me erger aan de emancipatie van het vrouwelijke ras, in tegendeel zelfs, maar dit vond ik wel erg belachelijk.
Als een faculteit op de universiteit namelijk een vrouwelijke hoogleraar aanneemt dan krijgen ze daarvoor een bepaald geldbedrag. Dit dus, omdat ze een vrouw aannemen. Bij het tegenovergestelde, dus als een vrouw de faculteit verlaat, moeten ze een geldbedrag betalen aan de universiteit. Als een soort boete dus.

Belachelijk! Als dit emancipatie is dan kun je het beter discriminatie noemen. Positieve discriminatie, maar toch. De faculteit neemt nu namelijk eerder een vrouwelijke hoogleraar aan, die iets minder kan, dan een mannelijke hoogleraar die meer capaciteiten heeft, omdat zij dan geld krijgen. Als een mannelijke hoogleraar zijn werk niet goed doet, wordt hij ontslagen. Wanneer een vrouwelijke hoogleraar tekortschiet in haar functie, heeft ze meer kans om te blijven, omdat de faculteit anders een boete moet betalen. Je zou het zelfs verloedering van het onderwijs kunnen noemen.

Het zou er dus op neer komen dat vrouwelijke leraren meer kansen hebben dan mannelijke. Het kan aan mij liggen, maar dat is discriminatie, toch?

SmartMedia kaart, 32 MB: fl. 109,95
2 keer batterijen Extra Power: fl. 39,00
Batterijen oplader: fl. 59,95
Duur, zo'n cameraatje..

Om 19.05 stapte ik het station in Delden op. Ik had net een top 40 van drie uur gepresenteerd en mensen die dat wel eens gedaan hebben weten dat je dan best moe bent. Beetje uitgeput zelfs, droge mond enzo. Dus ik stap het perron op. En daar staan ze. Een stuk of 20 voetbalfans. Van FC Twente. Gatverdamme. Ik ben best wel een grote voetbalfan en FC Twente blijft toch 'je club' hé, maar voetbalfans, op zo'n moment kan ik niet uitstaan.
Ik ging zo ver mogelijk van hun vandaan staan. En daar stonden we; ik aan de ene kant, zij aan de andere. Gezellig was het niet. Volgens mij hadden de fans meteen door dat ik een preventieve hekel aan hen had en ze besloten om de hekelgraad nog maar eens omhoog te krikken. Weifelend begon er een te zingen; "Ef See Tweente", Ef See Tweente!". Vreselijk was het. De andere fans keken hem aan alsof hij op het spoor zat te poepen, maar begonnen naar enkele seconden toch mee te doen. En daar stonden we weer; ik aan de ene kant, zij aan de andere kant, zingend.

Slaat nergens op, dat zingen. Niemand hoort het, alleen Twentefans, die heb je nogal veel in Twente. Zingen zou je toch moeten doen om de tegenstander te intimideren, om zinloos geweld uit te lokken, dat soort dingen. Zingen op een bijna leeg station heeft geen zin. De fans kwamen er ook achter en het gezang verstomde.

De hoofdzanger, zeg maar de lead, vond dat niet zo leuk en besloot maar eens wat te vernielen. Want dat doen aangeschoten voetbalfans. Das stoer, ook al slaat het nergens op en is het vies. De fan koos voor een prullenbak. Slechte keuze, vond ik. De prullenbak stonk en er vlogen overal wespen omheen. Hij trapte wat tegen de bak aan. Geen effect. Hij ging er maar eens op staan; zelfde. Nu pakte hij een mesje en begon in de bak te krassen. Ondertussen zat hij bovenop de prullenbak en stak z'n handen diep in de bak.

"Godverdegodver!" Glas, vanuit de prullenbak recht in z'n handen. Ik kwam in mijzelf niet meer bij van het lachen. Met 20 vrienden om hem heen vond ik het niet nodig om hem eens hard in zijn gezicht uit te gaan lachen.

Dat was het, excuses, maar er zit geen clue aan dit verhaal. Doe je niks aan. Volgende keer weer.

Weet je wat ik echt lelijk vind? Van die halve sokjes. Je weet wel, dat mensen dan bootschoenen gaan kopen en dat ze er dan maar meteen een setje halve sokken bij kopen, want de verkoper heeft gezegd dat het geen gezicht is; met sokken in die schoenen. Dus die mensen vol goede moed halve sokken kopen zodat ze wel sokken aan hebben, maar dat mensen dat zogenaamd niet kunnen zien. Maar dat is niet waar, want bij iedereen die ik tegenkom en ik zie geen sokken dan kijk ik meteen of ze halve sokken aan hebben of gewoon blote voeten.
Overigens is het niet bij iedereen lelijk hoor. Meestal, zo'n 90% van de gevallen, staat het bij het vrouwelijke deel van deze wereld wel leuk. Bij vrouwen is het ook geen gezicht, van die lange sokken bij schoenen. Nee, die mogen van mij wel met halve sokken lopen.
Maar bij mannen! Ja, das wat anders. Die mogen dat niet. Ok, het mag wel, maar ik zal nooit zeggen "goh, wat heb jij leuke halve sokken". Ik houd er niet van. Ik vind dat wanneer je schoen aan doet je twee keuzes hebt; of hele sokken, dus over de enkels, of helemaal geen sokken. Er is gewoon geen tussenweg. Smokkelen door net te doen alsof je geen sokken aan hebt kan echt niet. Zo, ik heb gesproken.

Heren, dames, kent U Electric Luna? Ja, natuurlijk kennen wij die, zegt U nu met z'n allen. Logisch ook, want ze schrijft leuke stukjes. Wat, kent U haar niet. Sjeezus man wat doe je hier dan nog; ga naar Luna!
Ps; pas wel op, want Luna is niet zo tof en Luna is een arrogante trut met kutnijd. Verder heeft ze een identiteitscrisis en schrijft ze vaak over sex (getsie). :)

Ps; mocht U al dit niet kunnen vinden, ze heeft op haar site een archief, daar moet je op klikken en dan klik je onderaan en dan scroll je op die site naar beneden en begin je met lezen. Mocht U dit fucking irritant vinden dan heb ik goed nieuws, ze mailde mij ooit een keer dat ze dat gaat verbeteren! Yes!

Op een blauwe maandag heb ik mij ooit een keertje aangemeld bij de geitenfokvereniging. Na 2 dagen ben ik er uit gegooid, want in mijn blogger account stond ineens geen geitenfokvereniging meer. Geeft niks, ik kan wel zonder. Maar daar gaat dit nu niet over. Ondanks dat ik dus niet lid ben van die vereniging ben ik wel lief tegen geitjes. Dat bleek vandaag.
Op het werk hebben we namelijk om half 3 een kwartiertje pauze. Voor koffie. En als het lekker weer is gaan we met z'n allen buiten zitten. Aan de zijkant van de fabriek, tegenover een veldje. In dat veldje leven een moedergeit en twee kleine kindgeitjes. Een paar weken terug waren ze nog te klein om te lopen, ik had ze toen al zien liggen in het hok, maar nu lopen ze volop. En spelen, dat soort dingen, doen ze ook. Net als alle kleine geitjes vinden ze mensen en andere levende wezens erg interessant. Maar mensen zijn klootzakken. Tenminste, sommige.

Wat werknemers begonnen met het voeren van de geitjes. Brood, appel, wortel, dat soort dingen. Een iemand begon met het voeren van slagroom, van een stuk taart. Geitjes kunnen daar blijkbaar niet tegen, want hij begon hard te niezen. Dat vonden de loze werknemers wel leuk en wanhopig begonnen ze om zich heen te kijken, of er nog ander leuk spul was om te voeren. Niks. Behalve de sigaretten die uit hun mond hing. En ja hoor, ze staken hun sigaret door het gaas en de geitjes kwamen al weer aan te huppelen. En toen, jawel, deed ik iets wat ik anders nooit zou doen. Tegen mensen die minimaal 3 koppen groter zijn dan ik riep ik; "Doe normaal man, ik brand toch ook geen gat in jou!". Ik verwachte een stormvloed van woorden, tegen mij, maar het omgekeerde gebeurde. De werknemers knikten, alsof ze ineens een beetje meer hersens kregen. Ze veranderden ineens in makke lammetjes (hihi) en wisselden de sigaret in voor een hand waarmee ze de geitjes aaiden.

Lief. Ontroerend. Maar het blijven eikels.

(Brief-format, gestolen van vandenb)
Hallo M.,

Waarom sta ik niet meer in je favorieten lijstje. Ik vond het altijd zo leuk, mijn naam zien in jou lijstje. Ik weet, de meeting van laatst heeft niet veel goeds gedaan, en misschien ben je daarom wel afgeknapt, dat moet bijna wel. Graag zie ik mij weer terug in je lijst. Pleeeaaaaaasssssss, aaaaah, toeeeeeeeeee, alstjeblieeeeeeeeeeeft, aaaaaaah, toe nou!

Bvd,
L.

Ja, het moest deze keer, de omkat. Anders kwam er bij de resolutie 800X600 een scrollbalk onder deze site. En dat vindt niemand natuurlijk leuk, en ik dus ook niet, vandaar deze omkat. Apart is hij, hé..
Doekels is overigens ook alweer omgekat

Zo eens in de 3 maand begint voor mij een strijd. Een strijd waar ik al eerder over heb geschreven, dacht ik, maar waar ik jullie toch even van mee wil laten genieten. Gewoon, omdat ik zo niet het gevoel heb er alleen voor te staan. Koortslip. Dat is het codewoord. Iedereen weet hoe je er aan kunt komen, iedereen weet ook dat je er nooit meer vanaf komt. En dat is klote. Koortslip is voor mij een soort van mannelijke menstruatie, alleen dan iets minder vaak.
Mijn buien zijn dan ook vaak niet om van te genieten en ik ben verdomd vaak chagrijnig. Afgelopen donderdag voelde ik het weer. Die tintelingen van een beginnende koortslip. Ik moest toen werken, dus had ik het overlevingspakketje (tubetje koortslipcrème) niet bij me. Tijdens het werk voelde ik mijn lip al helemaal rood worden, maar ik kon niets doen. S' middags scheurde ik naar huis en ging voor de spiegel staan. Het viel mee. Nog niks te zien. Snel smeerde ik drie kilo crème op m'n lip en de verzachtende werking van de crème prikte op m'n bovenste lip.
En nu, zo'n 3 dagen later heb ik hem bijna onder controle. Hij heeft niet uit kunnen lopen en zich niet kunnen verspreiden. Nog een dag of twee en dan zit het er weer op. Maar het gaat 3 maanden later weer beginnen, december ben ik uitgerekend.

Update 12-08-2001-18.30 : mocht iets in deze tekst dubbelzinnig overkomen, das niet de bedoeling.. :)

Ik weet verdomme niks te schrijven. Kut.

Daar gaan we weer (geen links).
Hulde trouwens aan Charis, die meteen een einde maakt aan de commotie door ook de foto's er bij te zetten en er bij te plaatsen:

"Ok, this is me. You never saw me like this, but this is how I am in real too"

Zo, duidelijk, laten we er niet moeilijk over gaan doen.

Ik doe nu ook in foto's, want ik heb ook zo'n digitaal kreng gekocht. Nou, hiernaast staan de foto's netjes opgesteld, maar je kunt ze ook op een aparte pagina bekijken. "Luuk, je denkt ook aan alles"

Ingrediënten: Koud regenachtig weer, een spijkerbroek zonder riem en een smerig T-shirt, een ranzige bak koffie met de doseringen 1/2 melk 1/2 koffie, een stapel stalen platen die weg moeten, een medecollega van 24 genaamd Erik die al 6 jaar bij het bedrijf werkt en op de heftruc rijdt.
En wat krijg je dan? Juist: smerige praat, hard gevloek, hard gekletter van het staal, gescheur op de heftruc en mensen die zich vanwege de kou opwarmen aan lauwe koffie. En natuurlijk bilspleten.. (bleh..)

Op zulke momenten vind ik mijn vakantiebaan de beste die er is!

Morgen ga ik hem kopen. Wat? Een Olympus C100 digitale fotocamera! En ja, wat van mijn foto's plaatst ik hier dan op het internet. "Wat orgineel..NOT". Nee, niet origineel, maar wel leuk! Ik ga hem trouwens halen bij Expert, (daar word je wijzer van), want daar is hij in de aanbieding.

Weet je waar ik een hekel aan heb? Aan de MiniPlaybackShow. Ok, ik weet wel dat ik gigantisch oude mkz-koeien uit de sloot aan het halen ben, maar ik moet het toch even kwijt en waar kan ik dat beter doen dan hier. "Maar Luuk, waarom heb je dan zo'n hekel aan die gave show?" Waarom? Waarom? Nou, omdat er dus nooit verliezers zijn! Belachelijk vind ik dat.
Stel: er doen acht kinderen, tussen de 7 en de 12 jaar mee aan die Hennie Huisman Parade. Hennie heeft eerst een demotiverend gesprekje met ze, laat ze zelf hun kleren uitzoeken en doet ondertussen heel irritant alsof hij niet weet waar hun kleren hangen. Verder komt elke uitzending de cameraman in beeld, ook zo iets. Ok, dit kan nog wel. Dan moet het kind in een met astbestrook gehulde lift gaan staan, die hen 'zogenaamd' veranderd in de artiest die ze na doen. En ja, warempel, ze komen er meteen weer uit aan de andere kant van het podium. Verschrikkelijk, maar goed, ik heb ergere bagger gezien op televisie.

Maar dan. Acht kinderen zijn geweest en het is tijd voor de prijsuitreiking. De jury bestaat uit een bekende Nederlander, Bulletje (is nu geruimd, vandaar dat het niet meer op tv is) en, jawel, Jaques d'Acona. Jaques d'Acona, mongool der mongolen. Doet streng, is een mietje. Heeft nog nooit iets gepresteerd, behalve Hennie Huismans kont kussen zodat ie jurylid mocht zijn. En wat zegt die mafkees dan: "Het was een moeilijke keuze, maar we hebben besloten om iedereen de tweede prijs te geven, behalve Henkie, dat is de winnaar". Hennie begint met een liedje, pinkt een traantje weg en het programma is afgelopen. Waaat! Ja, wat is dit nou, denk je bij jezelf. Heb ik hiervoor bij de tv gezeten, voor dit! Als ik een uur lang naar playbackende kinderen zit te kijken dan verwacht ik toch zeker een dramatisch einde met minimaal 3 huilende kinderen. 3/8 deel, dat is toch niet teveel gevraagd?

Weet je hoe het moet gaan, zo: Jullie hebben allemaal de eerste prijs gewonnen, behalve 6-jarige Japie want die kon er dus echt geen ene kloot van hé. Hoe hij door de voorrondes heen is gekomen is ons een raadsel, maar hij verdiend dus gewoon geen prijs." En Japie dan janken, boze ouders het podium op die d'Ancona in elkaar meppen en Bulletje tot karbonade transformeren. Ja, dat lijkt me nou lachen!

Ben de stad in geweest vandaag, na het werken. Tijdens het werk liep ik al met de gedachte; "wat heb ik toch een zin in Mango!"
Mango, de vrucht der vruchten. De lekkerste vrucht in ieder geval die er is. Dus ging ik op zoek. Ik had al een maand of wat geen Mango meer gehad, en had zo'n ding zelfs nog nooit met schil aan gezien! M'n moeder koopt dat altijd, vandaar. Weifelend liep ik de eerste winkel in. De JUMBO, een vrij nieuwe winkel in ons dorp. Meteen liep ik naar de fruitsectie. JUMBO zegt zelf namelijk de grootste fruitselectie te hebben. De goorste was het zeker. Wat een ranzige bende daar zeg. Overal vlogen vliegen en bijna al het fruit was zo verrot als een junk van binnen. Zeer smerig. Ik besloot niet eens te zoeken en verliet de supermarkt door de achteruitgang.

Winkel twee was de C1000. De best bezochte winkel, bij ons in de buurt. Hier rook het al wat frisser, een beetje naar citroen. Ik zoeken, naar mijn geliefde mango, maar nee hoor. De fruitselectie bestond hier uit 2 appels en een spreekwoordelijk ei. Nee, hier zou ik het ook niet vinden. Ik wurmde me door de rij, door de roddelende huisvrouwen heen naar buiten. Eenmaal buiten aanbeland regende het als een tierelier. Ik racete naar de volgende winkel.

De Edah. Later zou dit de Konmar moeten worden, dat van die irriterende reclame, met die jengelende kinderen (Konmar is nu ook in..). In deze winkel was bijna niemand. Enkel een rij was open. Ik betwijfelde of ik de mango hier kon vinden en wou al weer naar de uitgang lopen, toen ik ze zag. Mango's fl.2,98 (1.35 EURO). "Yes" -mompelde ik. Ik liep naar de mangobak, gooide mijn neus er in en nam degene die het meest zoet rook. Met mijn 'trofee' liep ik naar de kassa waar ik 2 vrouwen ergerde met de vraag "Mag ik even voor, ik heb alleen maar dit", legde mijn mango op de kassa, rekende af en liep helemaal blij naar buiten. "Maaaaaaangoooooooooooooo" -zuchtte ik.

Om kwart voor vijf wakker worden en het horen regenen. Je bed uit vallen en het horen donderen. Gaan eten en het zien flitsen. Op de fiets stappen en al nat zijn voordat je buiten bent. Naar je werk fietsen alsof je door een douce heen fietst. Doorweekt aankomen bij je werk en uitgelachen worden door je collega's, die met de auto gaan. Dat is dus allemaal niet leuk!

Ben ik nou de enige die vindt dat al die mensen op Dance Valley een stelletje lozers zijn? Ok, niet iedereen natuurlijk, maar wel de pubertjes die totaal dronken en zo stoned als een garnaal bedachten om over de hekken te klimmen en door de stromende regen 14 kilometer te gaan lopen, om er dan vervolgens achter te komen dat ze geen jas bij zich hebben en hun dunne shirtjes, rokjes enzo niet bestand zijn aan 30 liter water per persoon. 60 mensen het ziekenhuis in gewapperd. Waarschijnlijk gewoon door een ontstoken katertje, maar toch.
En nu is dat om 19.30 op het rtl 4 nieuws hoofdonderwerp en Hennie Stoel kondigt op Ned. 1, in het Journaal, net zo leuk aan dat de "beschuldigingen Dance Valley een zwarte pietenspel" is. Sjeeezus, wat rot mij dat nou? Breng ons (echt) nieuws, of draai een goede film ofzo, niets anders.
Ook leuk trouwens, het RTL 4 nieuws bracht ons een 6 minuten durende reportage over hondepoep. Dit in 1993 al uitgepoept (haha..) onderwerp is door een werkloze hondeliefhebber weer uit 'de stront gehaald' (haha..) en wil d.m.v een website gemeentes bij elkaar brengen en hoopt dat de gemeentes zo een oplossing uitpoepen (haha..) over het hondepoepprobleem. Het is gezellig op tv in komkommertijd..

..dus ik om kwart voor vijf op m'n rammelbak naar m'n werk. Geen kip op straat natuurlijk, behalve wat langsscheurende collega's die met 160 over de provinciale weg knallen, maar verder niemand. Het schemerde zelfs nog, best mooi eigenlijk. Aangekomen in de 'Lakkerij' uiteraard mezelf aan niemand voorgesteld, dat doen we daar niet. We zijn daar om te werken, niet om te lullen. That's the spirit. Ik werd aan het werk gezet aan een lopende band. Haakjes ophangen, kinderwerk, elke logger zou het kunnen. Naast mij stond een man, jaar of 30, die wanneer het even niet druk was in een boekje zat te lezen. Na wat navraag bij de andere mensen in de buurt bleek dat een bijbel te zijn. De man zou namelijk erg gelovig zijn, een van de mensen noemde het zelfs een 'geloofsziekte'. "Moe'je z'n kluisie moar es bekiek'n" -zei iemand in plat Twents.
Dus ik, razendbenieuwd, in de pauze even bij de geloofszieke man in z'n kluisje gegluurd. Ik weet, dat mag niet, maar niemand zag het, en anders had ik je het volgende niet kunnen melden. In het kluisjes zat namelijk het interieur van een halve kerk opgeslagen, en dan maak ik dus geen geintje. 3 bijbels (oude testament, nieuwe testament en een pocketbijbel, voor op de wc denk ik), een lange kaars met opschrift (tekst niet kunnen lezen) en een kruis zonder Jezus er op (Protestants dus, toch?). Verder lag er nog wat klein spul en was het kluisje beplakt met foto's van kerken en schilderijen van Jezus.

Verwonderd stond ik zo te kijken toen ineens een andere vakantiekracht achter me stond. Ik deed snel de deur dicht, omdat ik niet wou dat hij het zag. Waarschijnlijk zou hij er hard om moeten lachen en aan iedereen in de fabriek vertellen, zo'n klein eikoltje is dat. Een beetje een Joost, alleen dan in slechte uitvoering ;). Samen liepen we naar de kantine, hij druk pratend over een flex weekend, ik een beetje beduusd van datgene wat ik gezien had meelopend.

De geloofszieke man heb ik vandaag overigens niet meer gezien, maar zo rond kwart voor drie vertelde een andere werknemer mij dat ik eens goed moest luisteren. In de verte hoorde ik iemand zingen, heel hoog, Latijns..

Zo, daar staat het. Geenheld komt nieuw binnen op nummer 12 in de weblogs lijst. Maar ja, het is wel van Nedstat, dus waarschijnlijk is deze lijst net zo leuk als bijvoorbeeld 'De Top 40'. Daar waar K-Otic en One Day Fly op 1 binnen kunnen komen. Er moet eigenlijk een top 40 komen van weblogs waar je dan in kunt komen. Of een Top 10 ofzo, waar mensen kunnen stemmen op hun favoriete weblog, zo eens in de maand. Maar dat is er niet, en dus ben ik lekker blij dat ik op 12 binnen kom :).

Morgen moet ik er om 5.15 uit. Ja, echt waar, zo vroeg. Waarom in hemelsnaam, zal je misschien denken. Nou, omdat ik dus moet werken. In de staalfabriek, weet je nog. En eerst werkte ik daar altijd in de afdeling 'Perserij' en begonnen we om 7.00 uur, maar die afdeling is de laatste week van de Bouwvak dicht en dus ben ik overgeplaatst naar een andere afdeling. De 'Lakkerij', zoals hij zo mooi heet. Het klinkt mooier dan het is, want we beginnen daar al om 6.00 uur. Voor dag en douw moet er dus worden opgestaan. Verder is het daar ongeveer 40ºC. Behoorlijk warm dus. Als je er dan ook nog even bij optelt dat de lucht die er hangt niet te harden en waarschijnlijk zeer ongezond is dan kan je dus wel nagaan dat ik er helemaal geen zin in heb. Maar goed, het is maar 1 weekje en dan mag ik al weer terug naar mijn geliefde 'Perserij'. Niets is zo leuk als dagenlang achter dezelfde machine te zitten en dezelfde handeling te verrichten totdat je hersens helemaal gestoord worden, omdat steeds weer dezelfde gedachten voorbij komen. Attentie, school, U mag weer beginnen hoor!

is terug..

Best moeilijk, eigenlijk, om weer een beetje in het 'schrijfritme' te komen. De afgelopen weken heb ik nauwelijks iets geschreven, behalve dan dat vakantieverhaal, maar verder dus niks. En nu moet ik weer beginnen, zomaar. Dus als je denkt -"sjeezus, wat een bagger", dan komt dat door mijn afwezigheid, ik moet er nog een beetje inkomen.
Trouwens, misschien wel leuk om eventjes te vertellen; ik ben ingeloot voor de studie Journalistiek aan de Hogeschool Windesheim, te Zwolle. Dus vanaf volgend jaar ga ik vanaf Almelo Centraal op en neer naar Zwolle Centraal. En dan moet je nog een kwartier lopen, schijnt het. Dus als je nou toevallig ook op die school zit, en je hebt ook nog eens een fiets daar: vanaf 1 september heb ik elke schooldag een lift nodig, naar de hogeschool dus, vrijwilligers kunnen zich nu aanmelden ;).

Nu Alt0169 gestopt is met loggen kan ik het best wel verklappen, denk ik. Ook ik had Alt in mijn favorietenlijstje staan. En heus niet omdat ik ze zo geweldig vond hoor. Nee, toen ik net begon had ik die hele site nog helemaal nooit gelezen. En trouwens, ik houd eigenlijk helemaal niet van die 'allen maar links' logs. Dat is zo'n geklik en gedoe. En later, toen ik een beetje in 'het weblog wereldje' rolde, las ik de site zo eens in de twee weken. Niet vaker.
Maar waarom dan wel in het favolijstje? Nou, gewoon, voor het idee. En om te slijmen. Vroeger was ik iets meer publicitygeil, om het zo maar eens te noemen. Dus ik die site in m'n lijst. Misschien dat die JB het oppikte en viel voor mijn geslijm. Het werkte niet. Nooit heb ik in ALT gestaan. Nooit, hoort U! Iedereen -elke meloen op deze aardbol- heeft wel eens een keer op Alt gestaan, behalve ik. En nu zijn ze dus gestopt. Ik zal ze wel missen hoor, al is het maar omdat het Alt0169 is. Was.

Ik heb in alles zin om over te schrijven, behalve over het feit dat ik weer terug ben. Dus dat doe ik dan maar niet. Een simpel 'Hallo' moet voldoende zijn, toch? Hallo.
Dit wil ik nog wel even kwijt;
m'n nieuwe emailadres is luuk@geenheld.nl.

En dit eigenlijk ook wel: vanaf volgende week (onder voorbehoud) ben ik beta-tester van Pivot, van Bob. Daarom nu nog met de hand, maar later dus niet meer, ongeveer..